sosyomat.com

9

gitti!

6 yorum var - 20 Temmuz 2008 00:59

Günler günler sonra ondan artık umudu kesmişken hatta acım biraz dinmişken çıkıp geldi beni özlemiş olmalıydı kendiside bunu saklamadı … Sana çok kızgınım ömrüm boyunca affetmeyeceğim diyordu ama bir yandan saklamadığı, saklamaya da uğraşmadığı bir şey vardı gözlerinde… O saf kirlenmemiş kirletmeyi başaramadığımız aşkın son kırıntılarını görüyordum orda, sustum soru sormadım yorum yapmadım beni seviyor musun bile demedim…Yine gelecek misin diye yalvaran gözlerle bakmadım ona…Bir daha başlamamak üzere bitmişti bu iş kendisi söylemişti…Yanımdaydı sabaha gidecekti ona doymak tek derdim buydu her anı dolu dolu yaşamaktı..Onsuz acı dolu geçen ağlamaklı günlerin ardından yanımdaydı işte…Elinde olsa kalırdı biliyorum kendince çıkmazları vardı, genelde görmezden geldiğim bir çokta nedeni.Umursamıyordum bunları artık onun o gece yanımda olması ona sarılıp uyuyabilmem, sabah ezanına kadar ettiğimiz sohbet,kahkahalar inlemeler hepsi bir rüyanın parçası gibiydi… Benim için mucizeydi. Hava aydınlanmaya başlayınca içime ölesiye bir keder düştü birazdan gidecekti kolunda yatıyordum bana müzik dinletiyordu gözlerimi kapattığımda çok eskilere doğru gittim yeni kızartılmış balık ve rakı kokusu vardı hatıramda… Yerde bağdaş kurmuş kaset kapağıyla oynuyorum yanımda bir erkek çocuğu var 4-5 yaşlarındayım. Ben oyun oynamak istemiyorum eve gitmek istiyorum. Çok tatlı beni oyalamaya çalışıyor... Ona bakınca huzursuzluğum gidiyor esmer, badem gibi gözleri upuzun kirpikleri var gülüyor hep … o gece yanımda kalsın gitmesin diye tanrıya yalvardığım çocuk işte o…20 küsür yıl önce aynı mahallede oturduğumuz,okulda karşılaşıp senelerce selam bile vermediğim onca yıl sonra karşıma çıkan deli gibi aşık olduğum ama ilişkimizi çıkmazla sürüklediğimiz imkansız aşkım…büyüyüp kocaman adam olan o çocuk..biz küçücükken kaderimizdeymişiz birbirimizin haberimiz yokmuş.ne yazık ki birbirimiz bulmamız gibi beraber olmamızda mucizeydi artık biliyordum.Her gece gibi o gecede vardı sabaha giderken öptü beni sıkı sıkı sarıldık evden çıkınca cama koştum elini cama yasladı hapishanedeymişim gibi camın arkasından elimi elinin hizasına koydum gözümden bir damla yaş düştü ruhum çıkamadı o hapishaneden bana dön diye özür dilerim diye yalvaramadım..Sabahın o karanlıkla karışık aydınlığında uzaklaştı…Darmadağın olmuş siyah çarşaflı yatağa geri yattım belki kokusu sinmiştir diye ne kokusundan ne kendisinden bir eser vardı..Bilekliğini unutmuştu sehpada unutmasaydı rüyaydı sanacaktım o güzel ve çabuk tükenen geceyi…gitti işte belki bir daha gelmemek üzere başka söze ne gerek var ki?